LMF1 genindeki mutasyonlar; birleþik lipaz yetmezliði ve ciddi hipertrigliseridemiye neden oluyor. Metabolik sendrom, diabet, atherosclerosis ve obezite gibi pek çok hastalýða hipertrigliseridemi damgasýný vurmaktadýr. Hipertrigliseridemi’nin en iyi bilinen nedeni ise lipoprotein lipaz (LPL) yetmezliðidir. LPL, plazmada trigliseridlerin hidrolizinde anahtar rol oynamaktadýr. Birleþik lipaz yetmezliði bulunan transgenik deney hayvanlarýnda, ciddi hipertrigliseridemi ve LPL ile, bununla iliþkili enzim olan Hepatik Lipaz (HL) aktivitelerinde azalma gözlenmiþtir. Bunun nedeni olarak, LPL ve Hepatik Lipaz polipeptidlerinin Endoplazmik Retikulum’da olgun hale iþlenme mekanizmasýnýn zarar görmesi gösterilmektedir. Yayýnlanan makalede, birleþik lipaz yetmezliðine (combined lipase deficiency =CLD) neden olan mutasyonun Tmem112 (Yeni ismiyle Lmf1=Lipase maturation factor 1) geninde bulunduðu belirtilmektedir. Lmf1; evrimsel olarak yüksek oranda korunmuþ, fonksiyonu tam olarak bilinmeyen, Endoplazmik Retikulum’da konumlu bir enzimdir. Ýnsanlarda LMF1 geninde bulunan homozigot bir mutasyon, birleþik lipaz yetmezliði ve hipertrigliserideminin neden olduðu hastalýklarýn oluþumunda rol oynamaktadýr. Araþtýrma LMF1’in hipertrigliseridemiye neden olan en önemli aday gen olduðunu göstermiþtir. Nature Genetics 39, 1483 - 1487 (2007)
---Gen Kartý--- ---Ensembl Exon/Ýntron bilgisi--- ---NCBI; LMF1 mRNA---
|
6q23 Bölgesindeki iki farklý allel, rheumatoid arthritis hastalýðý riskini belirliyor. 397 rheumatoid arthritis hastasýnýn 116,204 SNP ile genotiplemesi yapýlarak elde edilen sonuçlar, Framingham Heart Study popülasyon genotip verilerinden iliþkili olan 1,211 tanesiyle karþýlaþtýrýlmýþtýr. Ýstatistiksel çalýþmalar sonucunda 6q23 bölgesinde (TNFAIP3 ve OLIG3’den ~ 150 kb uzaklýktaki rs10499194) hastalýkla iliþkili bir SNP belirlenmiþtir. Bu çalýþmaya ek olarak rheumatoid arthritis ile iliþkili 5,541 hasta/kontrol grubunun genome-wide association (GWA) taramalarý yapýlmýþtýr (GWA taramasý P = 10-3; replikasyon; T< 10-6, birleþik; P = 10-9). Wellcome Trust Case Control Consortium (WTCCC) raporuna göre de rs10499194 bölgesine 3.8 kb uzaklýkta bulunan farklý bir SNP rheumatoid arthritis ile güçlü bir þekilde iliþkilidir. Yayýnlanan makalede bu iki farklý SNP’nin istatistiksel olarak birbirinden baðýmsýz olduðu ve rheumatoid arthritis riskini 6q23 bölgesinin belirlediði açýklanmaktadýr. . Nature Genetics 39, 1477 - 1482 (2007)
(Ayrýntýlar) |
| Tau fosforilasyonunda rol oynayan kinaz proteinini kodlayan TTBK2 genindeki bir mutasyon, spinocerebellar ataxia tip11’in geliþiminde rol oynuyor.
Mikrotübüllerle iliþkili bir protein olan tau, MAPT geni tarafýndan kodlanmaktadýr ve bir çok tau kinazýn nörodejenerasyonlarla iliþkili olduðu bilinmektedir. Fakat sadece MAPT geninin hastalýkla iliþkili olduðunu bilinmekteydi. Nature dergisinde yayýnlanan makaleye göre tau tubulin kinase 2 (TTBK2) genindeki mutasyonlarýn da spinocerebellar ataxia tip11’in geliþimine neden olduðu bulunmuþtur. Araþtýrmada hastalýktan etkilenen kiþilerin beyin dokularýnda büyük ölçüde cerebellar dejenerasyon ve tau bozunumlarý görülmüþtür. Sonuçlar TTBK2 geninin tau kaskadýnda ve spinocerebellar dejenerasyonda önemli rolü olduðunu göstermektedir. . Nature Genetics 39, 1434 - 1436 (2007)
.(Ayrýntýlar) |
Cystatin C; β amyloidosis oluþumunu dengeliyor.
. Cystatin C kodlayan CST3 geninin bir alleli olan CST3 Thr25; Cystatin C sekresyonunu azaltmakta ve Alzheimer hastalýðýnýn geliþmesine yol açmaktadýr. Yapýlan araþtýrmada cystatin C ekspresyonu arttýrýlan transgenik deney farelerinde cerebral amyloid-β oluþumunun azaldýðý, cystatin C’nin amyloid-β’ya baðlanarak fibril formasyonunu engellediði görülmüþtür. Elde edilen sonuçlara göre cystatin C konsantrasyonu cerebral amyloidosis riskinin belirlemektedir. . Nature Genetics 39, 1437 - 1439 (2007)
(Ayrýntýlar) |
|
|
